Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012
ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΣΟΚ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ
Με μία επιστολή – βόμβα, ο κ. Αρετούλης από την Ιεράπετρα στέλνει το δικό του μήνυμα…
μόλις παρέλαβε το εκκαθαριστικό της Εφορίας, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων: «Για να ξέρουν ότι δεν θα γίνουμε αυτόχειρες».
μόλις παρέλαβε το εκκαθαριστικό της Εφορίας, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων: «Για να ξέρουν ότι δεν θα γίνουμε αυτόχειρες».
Στην επιστολή – υπόμνημα που απέστειλε ο φορολογούμενος από την
Ιεράπετρα κ. Ν. Αρετούλης και στην εφημερίδα «Το Ποντίκι», αναφέρει:
«Προς το υπουργείο Οικονομικών, ΔΟΥ Ιεράπετρας
Του φορολογούμενου πολίτη Αρετούλη Γ. Νικολάου, κατοίκου του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας.
Εις το εκκαθαριστικό σημείωμα που μου αποστείλατε «προσάπτεται»
τεκμαρτό εισόδημα 8.863 ευρώ, ποσό το οποίο εγώ ποτέ δεν είδα κι ούτε
θέλησα να αποκτήσω.
1.Για την οικία μου, αντικειμενικής αξίας 13.653,68 ευρώ (ΕΤΑΚ
10.8.2010), ευρισκόμενη στον οικισμό Πανακιανά του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου
Ιεράπετρας, χωρίς καν ηλεκτροδότηση, θεωρείται τεκμαρτό εισόδημα 4.080
ευρώ, περίπου το 1/3 της αξίας της, τη στιγμή που πολύ καλύτερα σπίτια
τα βρίσκει κανείς στην περιοχή μας με μόλις 150 ευρώ τον μήνα ενοίκιο
(1.800/έτος).
Αναρτήθηκε από
Φλωρινιώτης
στις
10:15 π.μ.
0
σχόλια


Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Απόψεις με ενδιαφέρον,
Νέα από την Ελλάδα,
Οικονομία,
Φορολογικά
Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012
Διαβάστε το μήνυμα για την Ελλάδα που συγκίνησε το Hollywood

Ο Tommy Lee γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στο Los Angeles.
Έγινε γνωστός όχι μόνο για τη μουσική του αλλά και για τη σχέση του με την σεξοβόμβα Pamela Anderson.
Πρόσφατα κοινοποίησε στην προσωπική του σελίδα στο facebook ένα
κείμενο για την Ελλάδα το οποίο αγκαλιάστηκε από τους θαυμαστές του από
την πρώτη στιγμή.
«Επειδή είμαστε μια μικρή, φτωχή χώρα γεμάτη από ανθρώπους με μεγάλες καρδιές
Επειδή ποτέ δεν επισκεπτόμαστε κάποιον με άδεια χέρια
Επειδή δεν υπάρχει τρόπος να εξηγήσεις σε έναν ξένο τη σημασία της λέξης «καψούρα»
Επειδή υπάρχει ακόμη κάτι πολύτιμο στις ελληνικές οικογένειες
Επειδή πάντα τα καταφέρνουμε, έστω και την τελευταία στιγμή
Επειδή ήμασταν σκλαβωμένοι για 400 χρόνια, αλλά δεν το χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία για την παρούσα κατάσταση
Σάββατο 7 Ιουλίου 2012
Τρίτη 3 Ιουλίου 2012
Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»
του Κώστα Βαξεβάνη
Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο.
Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.
Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση;
Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου- με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;
Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι
Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο.
Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.
Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση;
Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου- με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;
Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι
Αναρτήθηκε από
Φλωρινιώτης
στις
1:33 π.μ.
1 σχόλια


Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Απόψεις με ενδιαφέρον,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)